در تزريق عضلاني ، دارو وارد عمق عضله مي شود. در اين نوع تزريق مي توان حداكثر 5 ميلي ليتر دارو تزريق كرد. از آنجايي كه بافت عضلاني اعصاب حسي كمي دارد ، تجويز داروهاي تحريك كننده به صورت عضلاني درد كمتري ايجاد مي كند.

انديكاسيون هاي تزريق عضلاني :
• جذب سريع دارو
• داروهايي كه نمي توان به صورت وريدي تزريق كرد
• تجويز داروهايي كه با آنزيم هاي گوارشي ايجاد تداخل مي كنند


كنتراانديكاسيون ها :
• اختلالات انعقادي
• ادم يا ورم اندام ها يا محل تزريق
• شوك
• مصرف داروهاي ترومبوليتيك
• بيماري هاي انسدادي عروق محيطي
• سكته قلبي يا MI

اصول كار :

قبل از شروع به كار وسايل مورد نياز خود را آماده كنيد تا در حين كار به مشكلي برنخوريد. وسايل مورد نياز شامل سرنگ و سرسوزن ، دارويي كه قرار است تزريق شود ، پنبه الكلي ، دستكش يك بار مصرف و رسيور
طول سوزن به عمق تزريق ، جثه بيمار ، مقدار چربي زير پوست پوشاننده محلي كه قرار است تزريق صورت گيرد و غلظت محلول بستگي دارد. ( براي تزريق سوسپانسيون ها و محلول هاي غليظ از سرسوزن هاي بزرگتر استفاده ميشود )

انتخاب محل تزريق :

انتخاب محل تزريق بستگي به وضعيت بيمار و هدف تزريق دارد. محل تزريق نبايستي ادماتو ، ملتهب ، داراي خال گوشتي ، علائم مادرزادي و ضايعات ديگر باشد.

تزريق در عضله ونتروگلوتئال :



كف دست خود را روي تروكانتر بزرگ استخوان ران قرار دهيد ، به طوري كه انگشت شست به طرف كشاله ران و ساير انگشتان به صورت كاملا باز از هم به طرف بالا قرار گيرند به طوري كه انگشت اشاره روي خار خاصره قدامي – فوقاني استخوان ايلياك قرار گيرد. محل تزريق در ناحيه است كه بين انشگت شست و اشاره قرار مي گيرد.



تزريق در محل دورسوگلوتئال :



خار فوقاني - خلفي ايلياك را به وسيله خطي به تروكانتر بزرگ استخوان ران وصل كنيد ، محل دورسوگلوتئال در سمت طرفي و فوقاني قسمت وسط اين خط قرار مي گيرد. روش ديگر اين است كه ناحيه گلوتئال را به چهار قسمت تقسيم كنيد و سپس در ربع فوقاني خارجي در حدود 5-7 سانتي متر پايين تر از ستيغ ايلياك تزريق كنيد. در اين روش تزريق در داخل عضلات گلوتئال ( گلوتئوس مينيموس ، مديوس و گوشه فوقاني خارجي عضله گلوتئوس ماكسيموس ) انجام مي شود.





نكته : براي تزريق عضلاني در كودكان به اين نكته توجه كنيد كه حتما يك سال از به راه افتادن كودك گذشته باشد.


تزريق در عضله واستوس لتراليس :

این عکس کوچک شده است برای مشاهده ی سایز اصلی کلیک کنید

بهترين محل براي ترزيق در اين عضله قسمت مياني طرفي ران است. اين عضله مناسب ترين محل براي تزريق در كودكان و نوزادان است ، زيرا نسبت به ساير عضلات تكامل يافته تر است و در عين حال عروق و اعصاب بزرگ نيز ندارد.


این عکس کوچک شده است برای مشاهده ی سایز اصلی کلیک کنید

نكته : در نوزادان گاهي از عضله ركتوس فموريس استفاده مي شود كه در بزرگسالان استفاده از آن ممنوع است.



تزريق در عضله دلتوئيد :



از عضله دلتوئيد براي تزريق با حجم حداكثر 2 ميلي متر استفاده مي شود. تزريق در 2.5 تا 5 سانتي متر ( حدودا 2 يا 3 انگشت ) پايين تر از زائده آكروميون انجام مي شود.

منبع : سايت دانشجو