آنگاه که غرور کسی را له می کنیم..
آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنیم..
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنیم..
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاریم..
آنگاه که خدا را می بینیم......و بنده خدا را نادیده می گیریم..
می خواهم بدانم......دستانمان رابسوی کدام آسمان دراز می کنیم...
تا برای خوشبختیمان دعا کنیم ؟

(سهراب سپهری)